10 Nisan 2010 Cumartesi

NİETZSCHE'DEN...


NİETZSCHE'DEN...


"Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki


dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi

görünür, bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar. Ama tam

sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam :"Bu köprüyü geçip

bana gelir misin?" İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin, sorumu

tekrarlasam öylece suskun kalırsın.O andan itibaren aramıza dağlar ve

azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran

duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık

yapamayız. Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde sözcüklere sığmayacak

kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın..."

Nietzsche

8 yorum:

Öztürk dedi ki...

Tutkulu aşklar, daima gizemliliğini koruyabilendir diye düşünürüm daima, o yüzden derler ya 'evlilik aşkı bitiriyor' diye.

pabuç dedi ki...

çooooooook güzel anlatım..süper..

bahar gelsin-HANDAN GÜLER dedi ki...

öztürk mecburen bitiyor birlikteliklerde evlensen de evlenmesen de çünkü sürekli olan herşeye karşı ilgi azalır

bahar gelsin-HANDAN GÜLER dedi ki...

ben de aynı fikirdeyim çook güzel anlatım

ذهرا فندقلي dedi ki...

Ben de ben de! :)

bahar gelsin-HANDAN GÜLER dedi ki...

tamam tamam sen de:))

bahar dedi ki...

düşündürücü ve beyni mıncıklayan bir yazıydı:-)

bahar gelsin-HANDAN GÜLER dedi ki...

beyni mıncıklamak iyidir

LinkWithin

Blog Widget by LinkWithin